International Museum Day 2017 2017-05-18T15:42:04+00:00

International Museum Day / Międzynarodowy Dzień Muzeum

Zdzisław Ruszkowski (1907-1991)

International Museum Day at SMT

The theme of this year’s International Museum Day is ‘Museums and contested histories’. We are exploring this through researching the life of Polish artist Zdzislaw Ruszkowski and asking how closely we can associate him with the place of his birth.

Tematem tegorocznego Międzynarodowego Dnia Muzeum jest: “Muzea i sporne historie”. Przeanalizujemy to poprzez zapoznanie się z życiem polskiego artysty Zdzisława Ruszkowskiego i zapytamy, jak blisko możemy go związać z miejscem jego urodzenia.

Our Collections Manager, Jennifer Dunne, discusses International Museum Day on Coast & County Radio.

After leaving as a young man Ruszkowski spent the rest of his life away from Poland, travelling the world for the sake of his art.

Ruszkowski and his work raise interesting questions about identity and whether he can be identified as a Polish artist. Do you think growing up in Poland appears to have influenced his work? Can or should somebody’s place of birth define who they are? Does somebody need to be tied to their homeland for life to still feel a connection with it?

The Ruszkowski works on display here were donated to Scarborough Art Gallery in 1984 by local hotelier, Tom Laughton. He collected a wide variety of artworks to display in his hotels for the enjoyment of his guests but the Ruszkowski pieces he collected were mainly for his own delight.

Zdzislaw Ruszkowski was born on 5th February 1907 in Tomaszow, Poland but grew up in Kalisz from the age of two. His father, Waclaw was a professional artist and art teacher who had a great influence on his son’s early artwork. From a young age Zdzislaw showed an interest in drawing battle scenes, horses and landscapes, and accompanied his father on painting trips.

His early life was disrupted by conflict. When the First World War broke out in 1914 the Ruszkowski family were staying at their summer home in Branszczyk near the capital Warsaw and were unable to return home to Kalisz. They were then forced to escape to Russia but life was interrupted there by the Revolution in 1917. In 1918 the Germans left Kalisz and the family moved home. It took three months using a horse and cart to reach Poland.

From 1925-1929 Zdzislaw studied at the Krakow Art Academy. He wanted to capture subjects as he saw them, which was encouraged by the Academy. In 1927, while spending time painting in the mountains of Poronin, the students were given a great deal of freedom and influenced one another’s work. This led them to form the Pryzmat group, which later exhibited its work.

Ruszkowski left the Academy in 1929 and tried to forget the rules he had learned there so he could discover his own way of working. After spending the early 1930s painting in Warsaw, Ruszkowski left Poland for Paris in 1935. Until the end of his life he only returned to Poland a few times to visit family.

Ruszkowski’s father died suddenly in 1934 and left him a small amount of money. This enabled his move to France and funded him for a while but eventually the money ran out. For many years after leaving Poland Ruszkowski struggled for money and he tried to forget his hunger and discomfort by painting. He often relied on the kindness of friends who invited him to stay at their homes, offering him the opportunity to concentrate on his art free from money worries. This pattern would continue throughout his life with friends and family providing studio spaces in the UK, Ireland, France, Italy and Cyprus. Travels with other artists enabled him to paint throughout France and Spain.

In Paris, Ruszkowski became fascinated by the work of Paul Cézanne. In 1936, he travelled to Aix-en-Provence, southern France to explore the landscape in which Cézanne had painted. While there he met fellow Polish artist Zavadowski who later offered Ruszkowski the use of a cottage studio. During this time he also met the English painter Matthew Smith.

When the Second World War broke out in 1939 Ruszkowski joined the Polish Army, which had gathered in France after Germany invaded Poland. After the invasion of France, Ruszkowski escaped to Spain on foot across the Pyrenees Mountains. He then travelled to Portugal and Gibraltar before finally re-joining his unit in Scotland. There he met his wife Jenifer McCormack and they married in 1941. The UK became Ruszkowski’s base for the rest of his life with him spending time between London, Cornwall and his studio in Lyme Regis, Dorset.

Several patrons featured strongly in Ruszkowski’s life, supporting, purchasing and promoting his work. Among them was the Scarborough hotelier and art collector, Tom Laughton. He first became aware of Ruszkowski in 1951 after spotting a painting of his called St Ives at the Roland, Browse and Delbanco Gallery, London. Laughton then purchased French Fishermen in Newlyn Harbour and a life-long friendship developed between the two men. He was so struck by Ruszkowski’s paintings that they became the focus of Laughton’s contemporary art collecting from then on. In total, Laughton collected 182 Ruszkowski pieces between 1951 and his death in 1984, nine of which he donated to Scarborough.

Ruszkowski later explained to Laughton that when they met his art career was struggling greatly and he was considering abandoning it altogether. However, Laughton’s enthusiasm and interest encouraged him to carry on.

In 1959 Ruszkowski visited Loch Maree in Scotland with Laughton. While walking they came across a collection of abandoned buildings, which Ruszkowski thought would make a good base for painting. The following year Laughton helped Ruszkowski to convert an old shack into living quarters and a hayloft into a studio. Over the summer of 1960 and 1961 Ruszkowski spent months alone painting the Scottish landscape around him. He lived very simply, focussing so completely on his art that he often forgot to eat.

Laughton’s memoir Pavilions by the Sea offers further insight into Ruszkowski’s character. He writes that after the death of Esmé Laughton, his first wife, Ruszkowski came to stay with him,

“I told him that the best of my life was over. He was indignant. “You must never say that”, he said. “As long as you have life you must live it to the full. How do you know what life has in store for you?”

From the 1950s-1980s, Ruszkowski exhibited around the UK and travelled through Europe producing studies for oil paintings, which he completed in either his London or Lyme Regis studio. In 1957, he returned to Poland to visit his mother for the first time in 22 years. He took his 21 year old daughter, Anna to meet her grandmother in 1963 and visited twice more in 1970 and 1973, the year his mother died. He does not appear to have returned again, perhaps feeling that the strongest link with his homeland had been cut.

However, in 1989 and 1990 two exhibitions at the Middlesborough Art Gallery of Ruszkowski’s works, from the collection of another friend and patron, Michael Simonow, were opened by the Polish Ambassador to the UK. This is a strong sign that Ruszkowski and others must have still valued and wanted to celebrate his Polish origins.

In the final years of his life, Ruszkowski continued to travel with his wife to Greece and Italy for several months at a time. In 1984, his sight began to fail, so he decided to experiment with sculpture. As his eyes worsened he became depressed and after a final period of hope in April 1991 when he attempted to paint again, a stroke led to his death on 18th May.

Although Ruszkowski left Poland in his late 20s and appears to have been influenced by people and places across Europe, it is clear that his early talents were developed in his homeland and that his Polish connections stayed with him throughout his life.

Ruszkowski jak młody człowiek opuścił swój kraj urodzenia i resztę spędził życia poza Polską, mając za cel swoją sztukę podróżował po świecie.

Ruszkowski i jego prace budzą interesujące pytania dotyczące tożsamości i tego, czy można go uznać za polskiego artystę. Czy myślisz, że dorastanie w Polsce wydaje się mieć wpływ na jego pracę? Czy miejsce urodzenia kogoś może określić, kim jest? Czy ktoś musi być przywiązany do swojej ojczyzny przez całe życie, aby nadal czuć z nią związek?

Prace Ruszkowskiego na tej wystawie, zostały przekazane do galerii sztuki Scarborough w 1984 roku przez lokalnego hotelarza, Toma Laughtona. Zebrał on, szeroką gamę jego dzieł sztuki, które można było zobaczyć w jego hotelach, aby mogły cieszyć oko gościom hotelowym, ale kolekcjonowanie przez niego obrazów Ruszkowskiego były głównie dla jego własnego zadowolenia.

Zdzisław Ruszkowski urodził się 5 lutego 1907 r. W Tomaszowie, ale do drugiego roku życia dorastał w Kaliszu. Jego ojciec, Wacław, był profesjonalnym artystą i nauczycielem sztuki, który miał duży wpływ na jego wczesną sztukę. Od najmłodszych lat Zdzisław interesował się rysowaniem scen bitew, koni i krajobrazów, towarzyszył ojcu na wyjazdach w trakcie malarstwa plenerowego.

Jego wczesne życie zostało zakłócone przez konflikty. Gdy wybuchła I wojna światowa w 1914 r. Rodzina Ruszkowskich przebywała w ich letnim domu w Brańszczyku koło stolicy Warszawy i nie mogła wrócić do Kalisza. Następnie zmuszeni byli uciec do Rosji, ale w 1917 roku przerwała tam ich życie rewolucja.

W 1918 r. Niemcy wyjechali z Kalisza, więc on I jego rodzina wrócili do domu. Podróż powrotna do Polski trwała 3miesiące, używając jako środka transportu konia i furmanki.

W latach 1925-1929 Zdzisław studiował w Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Akademia zachęcała, aby uchwycony temat oddać jak najbardziej realnie, tak jak się go widzi. W 1927 roku, uczniowie otrzymali dużą swobodę malując w górach Poroń, to wpłynęło pozytywnie na ich pracę I doprowadziło to do utworzenia grupy Pryzmat, która później wystawiała swoje prace.

W 1929 roku Ruszkowski opuścił Akademię. Ruszkowski zajmował się wyrażaniem realizmu i reprezentowaniem dokładnie tego, co widział. To było później zachęcane przez Akademię, a dopiero po tym okresie, począwszy od 1931 roku, starał się odrzucić, co uważało za łatwe i iluzoryczne malarstwo nabyte w Akademii. Wczesne lata 30te spędził na malowaniu w Warszawie, następnie w 1935 roku Ruszkowski wyjechał do Paryża. Do końca życia powrócił do Polski kilka razy, aby odwiedzić rodzinę.

Ojciec Ruszkowskiego zmarł nagle w 1934 roku i zostawił mu małą kwotę. Pozwoliło mu to na przeprowadzenie się do Francji i finansowanie go przez jakiś czas, ale w końcu pieniędzy zabrakło. Przez wiele lat po opuszczeniu Polski Ruszkowski walczył o pieniądze i starał się zapomnieć o jego głodzie i dyskomforcie malując. Często opierał się na życzliwości przyjaciół, którzy zapraszali go do pozostania w ich domach, dając mu możliwość skoncentrowania się na jego sztuce wolnej od obawy o pieniądze. Ten wzór będzie kontynuowany przez całe życie z przyjaciółmi i rodziną, zapewniając przestrzeń studyjną w Wielkiej Brytanii, Irlandii, Francji, Włoszech i na Cyprze. Podróże z innymi artystami pozwoliły mu malować w całej Francji i Hiszpanii.

W Paryżu Ruszkowski zafascynował się dziełem Paula Cézanne’a. W 1936 roku wyjechał do prowincji Aix-en-Provence w południowej Francji, aby zbadać krajobraz, w którym Cézanne malował. Tam poznał kolegę po fachu, artystę Zavadowskiego, który później zaproponował Ruszkowskiemu wykorzystanie jego studia na wsi. W tym czasie poznał też angielskiego malarza Matthew Smith.

Gdy wybuchła II wojna światowa w 1939 r. Ruszkowski wstąpił do armii polskiej, która zebrała się we Francji po wkroczeniu Niemców do Polski. Po inwazji Niemców na Francję Ruszkowski uciekł pieszo przez Pireneje do Hiszpanii. Następnie udał się do Portugalii i na Gibraltar, a następnie ponownie wstąpił do swojego oddziału w Szkocji. Tam poznał swoją żonę Jenifer McCormack i poślubił ją w 1941 roku. Bazą Ruszkowskiego przez resztę życia stała się Wielka Brytania, gdzie spędzał czas pomiędzy Londynem, Kornwalia a jego pracownią w Lyme Regis w Dorset.

W życiu Ruszkowskiego wiele osób odgrywało ważne role, wspomagało go, wspierało, kupowało i promowało jego dzieła. Wśród nich był także hotelarz ze Scarborough i kolekcjoner sztuki, Tom Laughton. Po raz pierwszy poznał Ruszkowskiego w 1951 roku, gdy zobaczył jego obraz jego nazwany St Ives w galerii “Roland, Browse i Delbanco” w Londynie. Laughton następnie kupił French Fishermen w Newlyn Harbour , przyjaźń między dwoma mężczyznami była długotrwała. Tom był tak zachwycony obrazami Ruszkowskiego, że od tamtej pory skupiał się na współczesnej kolekcji Laughtona. W sumie Laughton zebrał 182 kawałki Ruszkowskiego między rokiem 1951, a jego śmiercią w 1984 roku, z czego 9 płócien ofiarował Scarborough.

Ruszkowski później wyjaśnił Laughtonowi, że kiedy spotykali się, on zmagał się bardzo ze swoją karierę artystyczną i rozważał rezygnację z tego. Jednak entuzjazm i zainteresowanie Laughtona zachęcały go do kontynuowania.

W 1959 r. Ruszkowski odwiedził Loch Maree w Szkocji z Laughtonem. Podczas spaceru natknęli się na kolekcję opuszczonych budynków, które Ruszkowski uważał za dobrą bazę do malowania. W następnym roku Laughton pomógł Ruszkowskiemu przekształcić starą chatę w pomieszczenia mieszkalne, a stodoły na ​​studia. Latem 1960 i 1961 Ruszkowski spędził miesiące sam malując szkocki krajobraz wokół niego. Żył bardzo prosto, koncentrując się tak bardzo na swojej sztuce, że często zapomniał zjeść.

We wspomnienia Laughtona po tytułem “Pawilony nad morzem” dają dalszy wgląd w charakterystykę Ruszkowskiego. Pisze on, że po śmierci Esmé Laughtona, jego pierwszej żony, Ruszkowski przyszedł mieszkać z nim:

“Powiedziałem mu, że to co najlepsze było w moim życiu, skończyło się”. Był oburzony. “Nie wolno ci tego mówić, powiedział. “Dopóki żyjesz, musisz żyć w pełni. Skąd wiesz, co życie może Ci przynieść?”

W latach 1950-1980 Ruszkowski wystawiał swoje prace w Wielkiej Brytanii i podróżował po Europie, pracujac nad kolejnymi obrazami olejnymi, które nastepnie dokończał w swoim studiu w Londynie lub Lyme Regis. W 1957 roku po raz pierwszy od 22 lat po powrocie do Polski odwiedził swoja matkę. W 1963 roku, wziął swoją 21-letnią córkę, Annę, aby poznala swoja babkę, po czym odwiedził  ją jeszcze dwa razy w 1970 i 1973 roku, w którym to umarł jego matka. Nie wydaje się, że wrócił z powrotem, być może czując, że najsilniejsze ogniwo z jego ojczyzną zostało odcięte.

W 1989 i 1990 roku Ambasador RP w Wielkiej Brytanii zaprezentował prace Rzuszkowskiego, z kolekcji jego innego przyjaciela i patrona Michaela Simonowa,  w dwóch ekspozycjach na Galerii Sztuki Middlesborough. To silny przekaz, że Ruszkowski i inni bardzo doceniali i celebrowali jego polskie pochodzenie.

W ostatnich latach swojego życia Ruszkowski przez kilka miesięcy podróżował z żoną do Grecji i Włoch. W 1984 roku zaczął tracić wzrok, więc postanowił eksperymentować z rzeźbą. Kiedy jego stanu wzroku zaczął się pogarszać jeszcze bardziej, popadł w depresje i po ostatnim okresie nadziei w kwietniu 1991 r., kiedy to próbował malować ponownie, udar doprowadził do jego śmierci 18 maja.

Chociaż Ruszkowski wyjechał z Polski pod koniec lat dwudziestych to oczywiste jest, że jego wczesne talenty zostały rozwinięte w ojczyźnie, a jego polskie związki pozostały z nim przez całe życie, pomimo wpływu ludzi i miejsc odwiedzonych w całej Europie.